...

Wiem, że nigdy nie będzie tak, jak kiedyś było. Już nigdy nie wróci ta osoba, ktora zajmowala miejsce w moim ciele. Wiem, że codziennie coś się zmienia, może niezauważalnie, ale wciąż ulegając przemianom, różnym; mniejszym i większym. I nie powiem: mam dość. To nic nie da, nic nie zdziałam. Chociaż kiedyś próbowałam z uporem maniaka, ciągle usilnie chciałam wygrać z nieuchronnym, nieubłaganym światem. Teraz przestałam walczyć, przyjęłam pasywną postawę i... to już koniec. Nigdy nie wygram. Równie dobrze mogłabym walić pięściami w twardą ścianę łamiąc rece ale ścianie nie robiąc nic...